ΛΥΣΗ 'Η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ;;;

Απογοήτευση. Μόνο αυτό το συναίσθημα με διακατέχει. Ακόμα μια δημοσκόπηση, ακόμα ένα χαστούκι στο στόχο της λύσης. Ακόμα ένα χτύπημα στο όνειρο της απελευθέρωσης και επανένωσης.

Μιλάμε πάντοτε για τα δεδομένα μιας δημοσκόπησης(Δημοσκόπηση Εφημερίδας Καθημερινη - 07/03/10). Αν δεν αποτελεί την εικόνα της κυπριακής πραγματικότητας, σίγουρα αποτελεί μια σαφέστατη τάση της κοινωνίας των πολιτών. και αυτό οφείλει άμεσα να προβληματίσει όλους μας, κυρίως για την στάση των νέων ψηφοφόρων, των ψηφοφόρων της νέας γενιάς, αυτών της μελλοντικής λύσης.

Η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) αποτελεί την πρώτη επιλογή των Κυπρίων πολιτών με ένα ποσοστό του 37%. Μικρό μεν αλλά εύκολα μεταβαλλόμενο εάν αναλογιστεί κανείς της άγνοια του κόσμου για το τι εστί ΔΔΟ, εξού και η έκδοση του σχετικού εντύπου εκ της κυβέρνησης, για την επεξήγηση κάποιων δεδομένων περί της Ομοσπονδίας.

Η όλη μου απογοήτευση, έγκειται στο γεγονός πως οι υπόλοιπες 3 απαντήσεις των πολιτών (διχοτόμηση, λύση σε βάθος χρόνου και διατήρηση του σημερινού status quo) που κατά την ταπεινή μου άποψη, αποτελούν 3 διαφορετικές τοποθετήσεις της επιλογής της διχοτόμησης, αγγίζουν ένα ποσοστό της τάξης του 55%!!! Αξιοσημείωτη είναι ίσως η διαφορά πως το 15% επιδιώκει την άμεση διχοτόμηση με μερική αναδιανομή εδαφών, ενώ το υπόλοιπο 40%, ΊΣΩΣ και επαναλαμβάνω ΊΣΩΣ, δεν μπορεί να αντιληφθεί πως με την θέση της υπέρ λύσης σε βάθος χρόνου ή διατήρησης της υπάρχουσας κατάστασης, το αποτέλεσμα είναι και πάλι η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ. Η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ που επί 35 και πλέον έτη αποτελούσε την μεγαλύτερη απειλή, τον πιο μεγάλο κίνδυνο για την Τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου!!!

Πρέπει επιτέλους όλοι να καταλάβουμε πως οι επιλογές μας είναι μόνο 2:

ΛΥΣΗ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΑ Ή ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ.

Από τη μία η λύση, που χωρίς καμία αμφιβολία και χωρίς καμία διάθεση ωραιοποίησης των πραγμάτων, θα αποτελεί ένα οδυνηρό συμβιβασμό (κυρίως για την δική μας, την Ελληνική πλευρά) που όμως, θα δίνει ένα τέλος στο εδώ και χρόνια συνεχιζόμενο έγκλημα της κατοχής και παραβίασης των βασικών μας ελευθεριών, θέτοντας τις βάσεις εκείνες που θα καταστήσουν την Κύπρο ένα περιφερειακό κέντρο προόδου, ανάπτυξης και ευημερίας για τους κατοίκους της, θέτοντας τις βάσεις για μια μόνιμη ειρήνη.

Από την άλλη, η επιλογή της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ, αποτελεί την "εύκολη" "λύση". Και αυτά σε εισαγωγικά, μιας και ούτε εύκολη θα είναι για τον Ελληνισμό, αλλά ούτε και λύση αποτελεί. Ίσως αποτελεί την ταφόπλακα την παρουσίας του ελληνικού στοιχείου και πολιτισμού στην Κύπρο. Η επιλογή της διχοτόμησης το μόνο που θα καταφέρει, είναι να νομιμοποιήσει την "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου", που στην ουσία δεν θα αποτελεί ένα ανεξάρτητο κράτος, αλλά ένα κράτος - δορυφόρο των επιλογών και στόχων της Τουρκίας, της μεγαλύτερης ίσως περιφερειακής δύναμης στο ανατολικό άκρο της Μεσογείου. Με διχοτόμηση δηλαδή, η Κύπρος θα συνορεύει και επίσημα με την Τουρκία, ό,τι και αν αυτό μπορεί να σας λέει.

Όσο για επιστροφή προσφύγων, επανάκτηση περιουσιών και προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ούτε λόγος, αφού σε ένα μελλοντικό τ/κ κράτος, οι Ε/κ θα αποτελούν μονάχα γείτονες, φίλους άντε το πολύ και "συμπατριώτες" (σε εισαγωγικά και πάλι, μιας και η πατρίδα των μεν θα βρίσκεται στο Νότο και των δε στο Βορρά). Ενώ από την άλλη, οι Τ/κ για την Κυπριακή Δημοκρατία θα συνεχίσουν να αποτελούν μέρος του νόμιμου πληθυσμού της με όλα τα δικαιώματα, χωρίς όμως καθόλου υποχρεώσεις από τη στιγμή που αυτοί δεν κατοικούν στα εδάφη αυτής. Με αυτά τα δεδομένα, η δυνατότητα επιστροφής τους στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και αξιοποίησης των πολιτικών και άλλων τους δικαιωμάτων, περιλαμβανομένου και του δικαιώματος της αξιοποίησης των περιουσιών τους, κάτι που κανένας δεν μπορεί να τους του απαγορεύσει, αποτελεί ένα πολύ λογικό σενάριο, μιας και η συνύπαρξη τους με τον κατοχικό στρατό και τους εκατοντάδες χιλιάδες έποικους εξ Ανατολής (υπενθυμίζω τις τουρκικές προθέσεις για την μεταφορά εως και ενός εκατομμυρίου εποίκων στα κατεχόμενα) θα αποτελέσει ένα εγχείρημα με σίγουρη αποτυχία.

Με αυτό τον τρόπο η Κυπριακή Δημοκρατία θα μετατραπεί και πάλι σε ένα συνεταιρικό κράτος μεταξύ ε/κ και τ/κ, με τη διαφορά πως τώρα, μια "αόρατη γραμμή" θα χωρίζει την Λευκωσία (πρωτεύουσα της Κυπριακής Δημοκρατίας) με την Lefkoşa την πρωτεύουσα της διεθνώς αναγνωρισμένης ΤΔΒΚ.

Από εκεί και πέρα, ο μόνος μας στόχος και η μόνη μας επιδίωξη, θα είναι η διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αλλά και η προάσπιση των εδαφών μας από τον κίνδυνο εκ του Βορρά!!!

Με δεδομένη την βασική θέση των ρεαλιστών διεθνολόγων για τις διακρατικές σχέσεις, πως η ιστορία επαναλαμβάνεται και πως το διεθνές σύστημα λειτουργεί βασιζόμενο στην κακία και τον στόχο των κρατών για απόκτηση όσο το δυνατόν περισσότερου πολιτικού ελέγχου έναντι του εχθρού, το μέλλον των Ελλήνων της Κύπρου μετά από μια μελλοντική διχοτόμηση του νησιού φαντάζει ολοένα και πιο ζοφερό.

Η Κύπρος και ο Ελληνισμός της, μπορούν και πρέπει να σωθούν!!! Ας δώσουμε επιτέλους τα χέρια και ας αφήσουμε πίσω τα ιδεολογικά και πολιτικά μας συμφέροντα, για το καλό και μόνο, της υπέρτατης αξίας που μας ενώνει της ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

ΛΥΣΗ - ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ - ΤΩΡΑ

ΧΑΛΑΡΟΣ

Θολό τοπίο

Βλέποντας το σκηνικό στην ελληνοκυπριακή πλευρά, αλλά και το σκηνικό στην τουρκοκυπριακή πλευρά, όπως εμφανίζεται μέσα από τις δημοσκοπήσεις (δες αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο), νιώθω απογοήτευση. Ένα θολό τοπίο νιώθω ότι σκεπάζει το μέλλον αυτού του τόπου. Νιώθω ένα σφίξιμο στην καρδιά, όταν αντιλαμβάνομαι και συνειδητοποιώ ότι οι φόβοι, που κατά καιρούς εκφράστηκαν, επαληθεύονται. Απογοητεύομαι γιατί νιώθω πως πλέον τα πράγματα δεν μου αφήνουν περιθώρια να εθελοτυφλώ. Ακόμα κι αν το έκανα μέχρι πρόσφατα γιατί ήθελα να ελπίζω, σήμερα τα γεγονότα είναι τόσο δυσοίωνα, που δεν μπορώ ούτε καν να κοροϊδέψω τον εαυτό μου.

Στην ελληνοκυπριακή πλευρά οι πολιτικοί μας (άλλοι πολύ και άλλοι ακόμα περισσότερο) ασχολούνται με την αύξηση των κομματικών τους ποσοστών και έχουν ξεχάσει ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής τους. Όπως και να το δεις είναι "φυσιολογικό". Οι πολιτικοί μας προτιμούν να "αγωνιστούν" για την εξουσία της μισής Κύπρου (είτε για να την κρατήσουν είτε για να την αποκτήσουν), αδιαφορώντας παντελώς για την άλλη μισή, παρά να κοιτάξουν πέρα από τη μύτη τους και να αντιληφθούν πού βαδίζει ο τόπος.

Δεν μπορώ πια να κλείνω τα μάτια στο πασιφανές: Δεν υπάρχει προοπτική. Δεν θα υπάρξει νέο σχέδιο. Δεν θα υπάρξει πρόοδος. Δεν θα υπάρξει λύση.

Κάποια στιγμή θα γράψω ένα βιβλίο: "Κυπριακό: Η ιστορία των χαμένων ευκαιριών".

Σύντροφε Χριστόφια κράτα το ΔΗΚΟ γερά! Έρχονται εκλογές το 2013! Κι άμα σε στηρίζει το ΔΗΚΟ μη φοβάσαι..! Και μην ανησυχείς: Δεν πρόκειται να επηρεάσει την πορεία των διαπραγματεύσεων το ΔΗΚΟ. Απλώς θέλει να λέει στον κόσμο του πως είναι καλύτερα να μένουν στην κυβέρνηση, διότι έτσι μπορούν να επηρεάσουν περισσότερο. Έτσι, ευχαριστημένο το ΔΗΚΟ διότι παραμένει "πατριωτικό κόμμα" και δεν έχει απώλειες ψηφοφόρων, αλλά και από την άλλη παραμένει και στην κυβέρνηση, απολαμβάνοντας τα καλά της εξουσίας. Είμαι βέβαιος ότι οι δηκοϊκοί είναι εξαιρετικά ευχαριστημένοι απ' αυτή τη "ρύθμιση". Ταιριάζει απόλυτα αυτό το σκηνικό με την φιλοσοφία του ΔΗΚΟ, άλλωστε...

Έτσι κι αλλιώς το 'χουν μιλήσει οι δυο τους. Του λέει ο Δημήτρης:
- Κάτσε ρε Μάριε, πού να πάεις τωρά; Εν θωρείς ότι εννα ττουμπαριστεί που μόνη της η κατάσταση; Εννα κάμεις έτσι λάθος; Πόμεινε κανένα δίμηνο να φκει ο Έρογλου τζαι μετά μεν έσιεις έννοια για το κυπριακό τζαι έτσι πελλάρες. Μετά θα λαλούμεν τζαι οι δκυο τα ίδια: ότι εν αδιάλλακτη η άλλη πλευρά τζαι ότι φταιν οι άλλοι που δεν προχωρά το πράμαν... Πού να μπαίννεις σε φασαρίες τωρά;; Εφοήθηκες ότι εννα σου πιάει ψήφους ο Γιαννάκης; Για όνομαν του Στάλιν ρε Μάριε μου... Θα σε κανονίσει ο φίλος σου: Θα σε αναδείξω ως την πιο άμεσα εμπλεκόμενη δύναμη (τάχατες μου) στις διαπραγματευσεις του κυπριακού. Τι άλλο θέλεις λεβέντη μου;;

Και να ακούς την αντιομοσπονδιακή ρητορεία να παλεύει για να σκοτώσει κάθε ελπίδα... να παλεύει για να στήσει το τείχος του διαχωρισμού, το τείχος της διχοτόμησης...

Αλήθεια, υπάρχει ελπίδα;

ΕΜΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΜΕ "ΕΞΩ"!

Στο όνομα της "δημοκρατίας και του σεβασμού όλων των πολιτικών πεποιθήσεων", οι γνωστοί - άγνωστοι υπερεθνικιστές - ΕΝΩΤΙΚΟΙ του τόπου, προσκάλεσαν τον Πατακό, για να παραστεί στο μνημόσυνο του αρχηγού της ΕΟΚΑ, Γεωργίου Γρίβα Διγενή Ο προδότης Πατακός, αποτελεί ένα από τους πρωτεργάτες της προδοσίας της Κύπρου, μιας και η ανάμειξη του στο προδοτικό πραξικόπημα του 1974, ήταν πολύ μεγάλη.

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος του τόπου, με πρώτο το ΔΗ.ΣΥ., έσπευσαν να καταδικάσουν την πρόσκληση - πρόκληση του "άξιου αυτού ηγέτη", μιας και η παρουσία του στο νησί, αποτελεί μέγιστη πρόκληση για τα αισθήματα του Κυπριακού Ελληνισμού.

Άραγε πού οδηγούμαστε; Μήπως η νομιμοποίηση των ακραίων αυτών στοιχείων του τόπου, αποτελεί τελικά αντί δείγμα δημοκρατίας, κίνηση κατάλυσης της δημοκρατίας;;;

Τα αποτελέσματα της πολιτικής του δικτάτορα αυτού, τα ζούμε καθημερινά... Είναι η τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο, είναι ο βουβός Απόστολος Ανδρέας, είναι η ερειπωμένη Καρπασία, είναι η κατοχή και ο τουρκικός στρατός. Αν κάποιοι είναι συμβιβασμένοι με τα τετελεσμένα, τότε εμείς, οι ανυπότακτοι οπαδοί της ΛΥΣΗΣ, πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα μέχρι την μέρα της ανάστασης του τόπου... Μέχρι την μέρα της πολυπόθητης ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ!

Ελπίσουμε η κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και με την χρήση ακόμα και του δικαιώματος της απαγόρευσης εισόδου στα εδάφη της χώρας, να εμποδίσει την έλευση του δικτάτορα Πατακού!!

ΛΥΣΗ - ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ - ΤΩΡΑ

ΧΑΛΑΡΟΣ

Ακολουθήστε μας, "Για το Καλόν του Τόπου"

Ένα καινουργιο ξεκίνημα. Μία ιδέα που γεννήθηκε μέσα απο τον έντονο μας προβληματισμό (αλλά και απαισιοδοξία) για το μέλλον αυτού του τόπου, για το μέλλον αυτής της πατρίδας. Η αγωνία για το αύριο της Κύπρου, μας οδήγησε στη δημιουργία αυτού του blog προκειμένου να αποτελέσουμε το αντίβαρο σε όλους αυτούς τους ιστοχώρους που καθημερινά σφυριλατούν ό,τι έχει να κάνει με την προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού ζητήματος. Αντίβαρο σε όλους αυτούς τους άλχημους «πατριώτες», που θεωρούν πως τα προσωπικά και πολιτικά τους συμφέροντα υπερτερούν των συμφερόντων της πατρίδας και του Ελληνισμού. Σε όλους αυτούς που «οι δημοκρατικές του αξίες», δεν τους δίδαξαν ποτέ πως ανάμεσα στο ρεύμα της εποχής (στην Κύπρο βλέπε, ο απορρηπτισμός χωρίς αιτία) υπάρχουν και πολίτες που ακόμη πιστεύουν στο όραμα της Επανενωμένης Ομόσπονδης Κύπρου.

Οι μέρες που διανύουμε σήμερα, αποτελούν ίσως τις κρισιμότερες της ιστορίας του τόπου μας. Οι συνομιλίες που διεξάγονται, αποτελούν ίσως την τελευταία μας ευκαιρία για εξεύρεση λύσης. Μια λύση που χωρίς καμία αμφιβολία θα αποτελέσει ένα συμβιβασμό, που θα δώσει όμως, ένα τέλος στο συνεχιζόμενο έγκλημα της κατοχής και του εποικισμού, που μέρα με τη μέρα εδραιώνουν τα τετελεσμένα. Γι’αυτό το λόγο το μόνο που χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο τόπος, είναι η ενότητα και η ομοψυχία των πολιτών του, και η στήριξη της πολιτικής μας ηγεσίας στην όποια πρωτοβουλία που θα οδηγήσει σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα.

Το blog «Για το καλόν του τόπου» θα αποτελέσει ένα χώρο μέσα στον οποίο άτομα ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων και κομματικών προελεύσεων θα ενώσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να προωθήσουν τις θέσεις και το όραμα τους για ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΩΡΑ. Μία λύση δίκαιη και βιώσιμη, που δεν θα δίνει συγχωροχάρτι στην Τουρκία και που θα διασφαλίσει την διατήρηση του Ελληνισμού σε όλη την επικράτεια του νησιού.

Προσωπική μου φιλοδοξία είναι πως το blog αυτό, θα καταστεί το βάθρο μέσα απο το οποίο θα βγούν στην επιφάνεια οι απόψεις όλων αυτών των ανθρώπων που, σαν όραμα τους έχουν να δουν την Κύπρο μας, ένα τόπο ειρήνης και ευημερίας, όπου όλοι της οι κατοίκοι, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι θα ζούν μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και προοπτικής για ένα καλύτερο μέλλον.

Ήρθαμε για τα ταράξουμε τα νερά, και θα τα ταράξουμε...

Να κλείσουμε τα αυτία σε όλους όσους επηρεάζονται απο αυτούς τους επιτήδειους που το μόνο που επιδιώκουν είναι να προστατέψουν τον εαυτό τους και την διατήρηση της πολιτικής τους ύπαρξης στο προσκήνιο.

Να ξυπνήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε απο το λίθαργο που έχουν πέσει γιατί, μπορεί ο καιρός να έχει γυρίσματα αλλά η ζωή δεν σταματά, συνεχίζει σαν το νερό στο ρυάκι, σαν τα δέντρα που ριζώνουν και δεν συγχωρεί τα μισογυρίσματα, κι αλίμονο σ’ αυτόν που μένει πίσω...

Ακολουθήστε μας στο δρόμο προς την επανένωση και τη λευτερία...

ΧΑΛΑΡΟΣ