Παράξενο αλλά συμβαίνει. Όλοι θέλουμε λύση του κυπριακού προβλήματος αλλά ακόμη δεν έχουμε συμφωνήσει στην επιθυμητή, πρακτική μορφή της. Γιατί να το κάνουμε άλλωστε, οι βολικές “βιώσιμη”, “λειτουργική” και “δίκαιη” είναι ό,τι πρέπει. Παραδέχομαι ότι το άκουσμά τους με ηρεμεί, με καθησυχάζει. Σαν ανοιχτόμυαλος (sic) όμως “ομοσπονδιακός” (όπως με αποκαλούν οι φίλοι του ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.) ακούγοντας τις παθιασμένες και συνεχείς διαμαρτυρίες κάποιων συμπατριωτών για την συμφωνημένη πριν από χρόνια μορφή λύσης που κυνηγούμε, προβληματίστηκα. Προσπάθησα λοιπόν να δω τι επιλογές έχουμε για (ρεαλιστική) λύση.
Ομοσπονδία: Συμφωνημένη και από τις δύο πλευρές, επί καιρό Μακαρίου και επικυρωμένη (επίσημα τουλάχιστον) από όλους τους επόμενους προέδρους της δημοκρατίας. Ο “συναγωνιστής” trikozas έχει αναφερθεί στην ΔΔΟ και στο τι σημαίνει, λεπτομερώς, σε προηγούμενη καταχώρηση του. Πριν να έρθουμε κοντά σε μια λύση ΔΔΟ, δεν υπήρχαν αντιδράσεις για αυτή την μορφή λύσης.
Ενιαίο κράτος: Όπως το μοντέλο που υπογράφηκε το 1960, άλλα διορθωμένο από τις δυσλειτουργίες του και με μηχανισμούς απεγκλωβισμού από βέτο κάποιας κοινότητας. Μειονεκτήματα της συγκεκριμένης μορφής, η δυσκολία υλοποίησης της “αποτελεσματικής συμμετοχής” των δύο κοινοτήτων και το γεγονός ότι για να πετύχει, απαιτεί έλλειψη φανατισμού και εθνικισμού (βλ. Ε.ΛΑ.Μ.) από τους συμμετέχοντες.
Διχοτόμηση / Συνομοσπονδία: Δηλαδή νίκη του Ρ.Ντεκτάς και των υποστηρικτών του. Δημιουργία δύο κρατών και “τζίνοι ποτζί, τζαι 'μείς ποδά” κοινώς. Η μερίδα των Τ/Κ που υποστηρίζει την συγκεκριμένη λύση το λέει καθαρά. Στην Ε/Κ κοινότητα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, αφού οι υποστηρικτές της μπορεί να εμφανίζονται σαν θιασώτες μιας εκ των προηγούμενων λύσεων ενώ επιθυμούν διχοτόμηση.
Ευρωπαϊκή λύση: Δεν ξέρω τι εννοεί ο κ. Συλλούρης και η παρέα του. Κάθε φορά που αναφέρετε σε αυτήν, όλο και μεγαλώνει η περιέργειά μου για αυτήν την πολλά υποσχόμενη αλλά μυστήρια μορφή λύσης.
Αν μου ξέφυγε κάποια μορφή λύσης ή ξέρετε κάτι παραπάνω για κάποια από τις παραπάνω (ειδικά για την “ευρωπαϊκή”), παρακαλώ, υποδείξετε μου στα σχόλια.. Το αλάθητο, δεν το διεκδικώ! Να σας υπενθυμίσω όμως ότι, προσωπικά τουλάχιστον, ψάχνω τις πρακτικές (γνωστές και ως ρεαλιστικές) μορφές λύσης.
Μπορεί σε τελική ανάλυση να μην συμφωνούμε όλοι στο τι “λύση” θέλουμε αλλά όλοι συμφωνούμε στο ότι έχουμε “πρόβλημα”. Είναι και αυτό, μια αρχή...!
Nastasios